شاهدخت شهنـاز پهلوی

والاحضرت شاهدخت شهنـاز پهلوی، تنها فرزند اعلیحضرت محمدرضا شاه پهلوی و شاهدخت فوزیه مصر، در ۲۷ اکتبر ۱۹۴۰ در تهران متولد شدند. ایشان به عنوان نخستین فرزند شاه، جایگاهی منحصربهفرد در تاریخ خاندان پهلوی دارند و نمادی از پیوند میان خاندانهای سلطنتی ایران و مصر بهشمار میروند.
ایشان در دوران تحولات مهم ملی و در چارچوب حکومت پهلوی، در خاندان شاهنشاهی ایران دیده به جهان گشودند. مادرشان، شاهدخت فوزیه مصر، از اعضای خاندان سلطنتی مصر بودند و این پیوند، جایگاه ویژهای به ایشان در ارتباط تاریخی میان دو خاندان برجسته خاورمیانه بخشید.
پس از جدایی پدر و مادر، شاهدخت شهنـاز در ایران و تحت سرپرستی پدر پرورش یافتند و در طول زندگی خود همواره ارتباطی نزدیک با خانواده شاهنشاهی ایران حفظ نمودند.
در سال ۱۹۵۷، ایشان با اردشیر زاهدی ازدواج کردند. وی بعدها به عنوان وزیر امور خارجه ایران و سفیر ایران در ایالات متحده آمریکا خدمت نمود. این ازدواج، ارتباط ایشان را با محافل دیپلماتیک و سیاسی کشور در یکی از دورههای مهم تاریخ معاصر ایران تقویت کرد. حاصل این ازدواج، دختری به نام شاهدخت مهناز زاهدی بود.
پس از پایان این ازدواج، در سال ۱۹۷۱ با خسرو جهانبانی ازدواج کردند. از این ازدواج، دو فرزند به نامهای شاهدخت فوزیه جهانبانی و شاهزاده کیخسرو جهانبانی به دنیا آمدند.
در طول زندگی، ایشان در مقایسه با دیگر اعضای خانواده شاهنشاهی، زندگی نسبتاً خصوصیتری داشتند، با این حال همواره حضوری مرتبط با عرصههای فرهنگی و اجتماعی ایران حفظ کردند.
زندگی شاهدخت شهنـاز پهلوی بازتابی از میراث سلطنتی و نیز پیوندهای تاریخی ایران با دیگر خاندانهای سلطنتی منطقه است. ایشان به عنوان یکی از اعضای خانواده شاهنشاهی، پلی میان دوران پادشاهی ایران و سالهای پس از آن به شمار میروند و پیوندی زنده با بخشی مهم از تاریخ معاصر کشور را حفظ کردهاند.
خانواده
پدر: محمدرضا شاه پهلوی
مادر: شاهدخت فوزیه مصر
خواهران و برادران (ناتنی):